Kelly de Kooiker

Na de kerstvakantie is onze jongste kleindochter Astrid voor het eerst naar het kleuterklasje gegaan.

Het zijn lange en drukke dagen voor haar (zeker om in de opvang te blijven na het klasje), ik ga haar om 15u45 aan de school ophalen en blijf dan oppassen tot de mama thuiskomt en warm eten op tafel 'getoverd' heeft.

Ik geniet van haar blije gezichtje als ze me aan de klasdeur ziet staan. Dan wil ze zo snel mogelijk 'auto rijden' en samen een vieruurtje eten ... dan knutselen we ... of meestal vraagt ze haar tutje en geniet van oma's schoot terwijl Samson en Gert hun avonturen beleven op tv.

Vrijdagnamiddag is de school al klaar om 15.00u. Dan is het een kort dagje (zoals Elise zegt) en kan het weekend voor hun al beginnen. Om uit te slapen en thuis met al het leuke speelgoed te spelen.

Het zijn goedgevulde dagen voor ouders en kinderen en nu sinds kort ook voor oma.

Ik rij bijna een uur tot aan de school en 's avonds dan weer terug naar huis. Dit heeft m'n week ook wat 'omgegooid', vandaar dat het hier op de blog wat rustiger was de voorbije weken.

De komende tijd ben ik elders druk bezig ... see you .

Vandaag ga ik even terug naar de kerstperiode ... er is iemand die ik niet op de blog zette tijdens de feestdagen : de zachte Indy uit de grote Ikea-kennel. Ik kreeg Indy van de kleinkinderen voor m'n verjaardag, als troost om het verlies van Kelly.

Een gebaar recht uit hun kinderhartje ... dat oma aan het huilen bracht.

Indy met kerstmis

Nu hebben we deze week ontdekt dat Indy een tweelingzusje heeft, ook uit de grote Ikea-kennel

enne ... weten jullie waar die woont?

Bij Sjors, de vroegere huisgenoot van Kelly.

Kelly met Sjors in betere tijden ... R.I.P. zachte Kelly

Op 19 januari 2011 moesten we afscheid nemen van onze kooikerhond Kelly.

Een jaar is voorbij gegaan en het hondenmandje staat nog leeg ... we missen Kelly nog teveel. We willen wel gaag terug een hond in huis ... maar het moet liefst eentje zijn zoals Kelly was ...

helaas Kelly dat was éénmalig, dat komt nooit meer terug.

Sinds een paar dagen heb ik de CD van Paint Shop Pro X programma (waarmee ik nog nooit iets deed) terug op m'n pc geinstalleerd en ondertussen een paar (eenvoudige) lesje proberen te maken. Ik moet van nul beginnen want ik heb dit nog nooit gedaan. Het is zoeken en wat sakkeren, opnieuw beginnen, een lesje uitprinten om toch wat gemakkelijker te werken, even stoppen en later nog eens proberen of het lukt.

Ik post hier m'n eerste werkje (als je het zo al mag noemen), het trekt op niks maar ik wil later eens komen terugkijken naar m'n eerste poging. Met heel veel geduld gemaakt ...

Landschap  : Het Vinne in Zoutleeuw

We kregen een koud weekend, met vorst die de ochtend wit en zilver kleurde : een collage van de foto's die ik van een wandeling in het Vinne (Zoutleeuw) meebracht :

Met deze mooie tekst sluit ik de week hier af :

Mensen vergeten wat je zegt. 

Mensen vergeten wat je doet.

Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen hebt laten voelen.

En nu vertrek ik op blogronde .... tot straks!