06-01-16

Over geluk en voorspoed.

Een  boek dat ik koester en regelmatig inkijk is er eentje van Nelly Haelterman, Nieuwjaarsbrieven van 1746 tot nu.

Het is een boek met meer prenten dan tekst, tientallen foto's van nieuwjaarsbrieven in Vlaanderen. De evolutie van de taal, drukmethodes enz. kan je er in weervinden, de jaren 50 en 60 met erg romantische prenten, de 70thies met moderne en kleurrijke brieven, ook personages die erg populair zijn bij de jeugd in die tijd, zoals Disney figuurtjes. De eerste brieven waren meestal in het Frans (adellijke families), later ook Nederlands door de kinderen van het gewone volk.

Je kan er eindeloos in kijken en wegdromen. Puur nostalgie.

DSC_1749.JPG

DSC_1750.JPG

DSC_1752.JPG

DSC_1757.JPG

Ik kan me nog goed herinneren hoe ik moest 'zwoegen' om een nette brief klaar te krijgen, het moest van de eerste keer goed, de brieven waren kostelijk en je had er maar één voor je peter en één voor je meter. Voor mijn ouders heb ik nooit een brief moeten schrijven in de klas, waarschijnlijk was het, vooral in het begin van de lagere school, al lastig genoeg om er twee klaar te krijgen. Ik weet nog dat de eerste brieven geschreven werden met een pen en inkt, de inktpot in de bank werd bijgevuld, en het was oppassen geblazen voor vlekken, de inkt doseren was een hele klus als je net 6j geworden was. Ook kregen we een roze kladje (een pluizig kaartje dat de inkt opslorpte). Ik denk dat dit de eerste herinnering aan 'stress' waren, toen kende ik het woord gelukkig nog niet. Klamme handjes wel (lol), zeker in het tweede leerjaar met een leerkracht die zo hard kon schreeuwen dat je je rot schrok en bijgevolg je pen per ongeluk uitschoof, dan kreeg jij nog de schuld ook (lol).

Ik weet niet of het nu nog veel gedaan wordt om gezamenlijk in de klas een nieuwjaarsbrief aan je peter en meter te schrijven, er zijn veel samengestelde gezinnen en dit maakt het er niet eenvoudig op. Vorig jaar heeft één van de jongste kleinkinderen (toen nog in de kleuterklas) een brief opgezegd (ze kon nog niet lezen, dus min of meer zoals een gedichtje voorgedragen), nu er geen kleutertjes meer zijn .... denk ik dat het hier voor mij (als oma en meter) stopt.  Weer een traditie (in Vlaanderen) die verdwijnt.

 

17:59 Gepost door Vrouwkelief aan het bloggen in kleinkinderen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: nieuwjaarsbrief

Commentaren

Best wel jammer als het helemaal zou stoppen, want dat lijkt me echt Belgisch cultuurgoed.. wij hier in Nederland kennen het in ieder geval helemaal niet. Ik weet pas wat een Nieuwjaarsbrief is sinds ik blog en er over las.
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 06-01-16

Reageren op dit commentaar

O zo heb ik ook als kind dat schrijven van nieuwaarsbrieven ervaren. Ik heb veel nieuwjaars brieven van mijn eigen kinderen bewaard en zeker deze van de kleinkinderen maar de mooiste zijn toch die heel oude met nostalgische tekeningen op. Die van de kleinkinderen waren veel moderner en hadden bijna niets meer met kerstmis te maken. Maar kom het zijn mooie souvenirs. Jammer dat deze traditie aan het verdwijnen is.

Gepost door: magda | 06-01-16

Reageren op dit commentaar

Een interessant boek is dat boek ergens te koop? I ga eens een kijkje nemen in de bib.

Het verhaal van de nieuwjaarsbrief kennen we allemaal wel denk ik. Heb de brieven van mijn kinderen ook nog (nostalgie.)

Gepost door: liliane | 07-01-16

Reageren op dit commentaar

Dit vind ik prachtig ,het was vroeger een hele klus een brief geschreven te krijgen zonder vlekken of fouten!

Bloggroetjes

Gepost door: Rene | 07-01-16

Reageren op dit commentaar

Namiddaggroetje Chris...Je kan je er uren in verdiepen in zo'n herinneringen...Waarom zijn die tijden toch zo veranderd....Ik wens je een fijne avond verder met liefs van annytje xx

Gepost door: anny | 07-01-16

Reageren op dit commentaar

nieuwjaarsbrieven...

ik heb niet direct goede herinneringen aan het voorlezen ervan...

prettige avond

Gepost door: willy | 07-01-16

Reageren op dit commentaar

Ja er is een hele evolutie in het schrijven van nieuwjaarsbrieven en het verwondert me eigenlijk dat het nog altijd gedaan wordt op de lagere school. Al is het niet meer als vroeger zoals jij het beschreef. Ik heb ook nog zitten zwoegen om toch maar geen fouten te schrijven of inktvlekken te maken. Het digitale tijdperk zal hier wel een einde aan maken.Ik vond het altijd een plechtig moment dat voorlezen van die pralineversjes! Zelf heb ik als kind het nooit willen voorlezen . Met een zoen gaf ik de brief af ,hihi!

Gepost door: magda | 08-01-16

Reageren op dit commentaar

oei, niet lachen ,maar aanvankelijk zag ik hier maar één reactie van Mizzd en toen dacht ik dat mijn reactie er niet was doorgekomen en schreef ik opnieuw. Met deze erbij krijg je nu drie reacties ,hihihi!

Gepost door: magda | 08-01-16

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.